راه من

یک ماه پیش این موقع ایران بودم . با مهدیه آشنا شدم توی تبریز . خوش گذشت . خوب بود . زندگیم تو این شرایط بد ایران حداقل واسه ی من داره خوب میچرخه . خدا رو شکر . خدایا شکرت . از صمیم قلب میگم . اون روزهایی که همه سواره بودن من روزهای سخت و سیاهی رو توی ایران میگذروندم . اون روزهایی که همه به خیالشون سواره بودند و من پیاده . من خیلی تلاش کردم همون سال ها توی زندگیم تغییر ایجاد کنم اما خوب شاید قسمت من این بود که امسال جواب بگیرم . حداقل برای قدم بعدیم . الان اوضاع اصلا خوب نیست توی کشورم اما من میتونم بگم اوضاعم حداقل از سال 89 به اینور بهتر از این نبوده . خدا رو شکر . شاید درس بزرگی بوده برای من . برای منی که همیشه خلاف مسیر رود شنا کردم . خدا یا شکر